Wstęp
Zamiast wstępu
Tak chcę żyć
W domu z bali. W pokoiku na piętrze, gdzie okna wychodzą na spotkanie połoninom, wpuszczając słońce z nowymi pomysłami na życie. Ptaki śpiewające pośród drzew w ogrodzie, dają znak, że dziś jest kolejny, wspaniały dzień. Z lasu znów wyszły sarny. Zające wyjrzały na chwilę zza tui, ale widząc sarny, wolały zrezygnować ze spotkania…
Tu, w zaciszu na poddaszu, tworzę, rozmyślam, odkrywam nowe obszary mojego życia. Tutaj zapisuję niemal każdą myśl, wierząc, że nie pojawiła się przypadkiem. Może jest dla mnie, może dla Ciebie.
To, czego nie da się tu opisać, a co można jedynie odczuć, to cisza. Jest ona tak głęboka, że można ją usłyszeć. Tak bezpieczna, że nie muszę myśleć, czy zamknąłem drzwi na klucz. Ma swój niepowtarzalny zapach i smak. Pachnie ziołami, kwiatami, drzewami kwitnącymi w moim ogrodzie – lipą, sosną, świerkiem… Tuż obok drzew dostrzec można kilka krzewów agrestu. By się dostać do jego owoców, trzeba nieco się pokłuć, warto jednak oddać trochę krwi za niepowtarzalną słodycz zielono-bordowych beczułek. Posadziłem też modrzewie. To one otaczają niemal cały ten tajemniczy ogród, który narodził się w mojej głowie, sercu, w mojej duszy…
W moim pokoju, patrząc przed siebie, myślę o tym, że jeszcze nie tak dawno ten dom, ogród i to wszystko, o czym jeszcze nie napisałem, było w świecie moich marzeń, pragnień, codziennie zapisywanych celów, stawianych kroków, mimo zmęczenia, bólu głowy, czy krótkiego snu. „Przecież buduję swój dom” – powtarzałem każdego dnia i patrzyłem na zdjęcie w komputerze i na tablicy marzeń.
„Tak chcę żyć!”
Któregoś dnia powiedziałem tak sam do siebie i zacząłem pisać. Ta książka to bowiem jeden z bali w moim domu, zwanym życiem. Każda zaś jej strona to „dzienny słój” w drzewie, z którego zbudowany będzie mój dom. Czas jest moim przyjacielem, a myśli płyną po błękicie umysłu, wypełniając słowa, które niech będą jak ziarna, zasiane w ogrodzie życia. –> następna strona.
Czytając pierwsze słowa: " Tak chcę życ. W domu z bali.(…)" aż w środku zapiszczałam
To moje myśli, moje marzenia – pomyślałam. Wiem, że przypadki nie istnieją. Nie chcę życ marzeniami. Chcę życ spełniając marzenia. I takie życie zamawiam. I książkę też. pozdrawiam serdecznie !!
Dzień dobry
Jest pan wspaniałomyślny, tworząc swoja rzeczywistość i dzieląc się nią bezpłatnie.
Mam pytanie, moim marzeniem, jeszcze ze szkoły podstawowej jest piękna kobieta. Teraz jest jeszcze piękniejsza, lecz wiem że kobiety chcą być kupowane, niestety ja nie jestem majętny anie nie mam władzy. Jak więc zrealizować moje marzenie>?
Nie wiem, czy kobiety chcą być kupowane. Ta, z którą ja jestem, taka nie jest. Ceni to, jaki jestem i to jest chyba silniejsze od tego, co mam, a na razie jest w drodze do tego, by naprawdę mieć. Więc może lepiej przy każdym spotkaniu z kobietą, obdarzać ją Prawdziwym i bezcennym bogactwem Pańskiej osobowości, uroku osobistego, wartych wysłuchaniu słów, komplementów, umiejętności słuchania połączonego ze zrozumieniem problemów i tego, co dla nich ważne. Dziś mężczyzn oferujących takie bogactwa, nie ma aż tak wielu. A kiedy którąś z kobiet doceni w Panu to wszystko, dużo łatwiej będzie wam razem dojść do bogactwa materialnego i nikt nikogo nie będzie musiał kupować.
Pozdrawiam i życzę owocnych i niebanalnych spotkań i rozmów.
Piotr
To co tu czytam o marzeniach i nie tylko jest dla mnie bardzo cenne i myślę, że dla wszystkich, którzy oczywiście wierzą, że marzenia się spełniają. Ja jestem również tego przykładem. Kiedyś nie wierzyłam i nie miałam marzeń, bo po co marzyć o domu, super samochodzie itp. skoro to nierealne?. Otóż to wszystko jest jak najbardziej realne, tylko kwestia czasu i naszego podejścia. Trzeba oczywiście tym marzeniom troszkę też pomóc..hihi. Ja czytając od jakiegoś czasu książki na temat prawa przyciągania itp. trafiłam na fajny pomysł w postaci pudełeczka na marzenia. I tak zrobiła sobie takie pudełeczko, okleiłam ładnymi kwiatuszkami i wrzuciłam do niego sporo rzeczy, które wycięłam z gazety lub napisałam na kartce. Odłożyłam sobie to wspaniałe pudełeczko do szuflady. Po jakimś czasie zajrzałam sobie do niego i okazało się, że juz kilka rzeczy udało się zrealizować. To naprawdę fantastyczne uczucie i fajna zabawa. Moja 9 letnia córeczka również ma swoje pudełeczko z marzeniami i od czasu do czasu tam zagląda sprawdzając czy może coś się już spełniło. Gorąco polecam wszystkim ten pomysł !!! Pozdrawiam! Magda
Bardzo mi się podoba i dziękuję. Życzę spełnienia wszystkich "pudełeczkowych" marzeń w całej Twojej rodzinie:))
Bardzo dziękuję za życzenia i na wzajem! Moje "pudełeczkowe marzenia" cały czas się spełniają. Żałuję tylko jednego, że nie zachowałam na pamiątkę wszystkich tych karteczek i zdjęć, które już z niego wyjęłam. To wszystko co nam się spełniło staje się po jakimś czasie tak oczywiste, że zapominamy, że to było jakiś czas temu tylko w sferze naszych marzeń. Byłby dowód na to, że jednak warto marzyć, bo marzenia się spełniają…ale mnie już nie trzeba przekonywać. Pozdrawiam!!
Czasem z marzeń czynimy coś zbyt wielkiego i stąd trudniej nazywać nam marzeniami te wszystkie drobiazgi, które chcemy mieć, czy zdarzenia, których chcemy doświadczyć. Zamiast mówić: chcę to mieć, chcę by tak się stało, mówilibyśmy: Marzę o tym, marzę, by tak właśnie wszystko się poukładało, wtedy nasze życie pełne byłoby spełnionych i wciąż spełniających się marzeń:)) Prawda?
I as well as my pals ended up studying the excellent secrets and techniques from your web site and then unexpectedly came up with a horrible suspicion I had not expressed respect to the blog owner for those secrets. My young men became so warmed to see them and now have seriously been enjoying those things. Thank you for really being very kind and then for deciding upon certain incredibly good areas millions of individuals are really wanting to be informed on. Our honest regret for not saying thanks to sooner.
Ale mądrość .Podziwiam . Dziękuję.